CUKRZYCA, A NORMOBARIA

Revita 9 lipca, 2021

Yuval Noah Harari

„Cukier jest obecnie groźniejszy, niż proch”.

CZY CUKIER RZECZYWISCIE KRZEPI ?

Poznawanie smaków zaczynamy od smaku słodkiego. To właśnie z cukrem, (mlecznym) spotykamy się na samym początku naszego życia. Mleko matki ma duże ilości laktozy. Dlatego smak słodki jest najbliższy naszemu podniebieniu.

CO TO JEST CUKIER ?

Węglowodany (CUKRY) to związki organiczne tworzone głównie przez rośliny z dwutlenku węgla i wody. Znajdziemy je w produktach spożywczych w postaci cukrów prostych, dwucukrów, skrobi i błonnika.
Sacharoza jest najpopularniejszym środkiem słodzącym. Słodsza od sacharozy jest fruktoza i ksylitol.

CZY POTRZEBNY JEST NAM CUKIER ?

W reakcjach zachodzących w naszym organizmie jest wykorzystywany „cukier”. Cukier daje nam energię potrzebną do życia. We wszystkich produktach, które zjadamy, (z małymi wyjątkami) jest trochę cukru: glukozy, fruktozy, skrobi, czy maltozy. Aby zapewnić sobie odpowiednią ilość cukru w organizmie, nie potrzebujemy niczego dosładzać. Właściwa dieta bez dodatku cukru (np. dodanego do herbaty, czy napoju) zaspokaja nasze potrzeby. Co więcej, zbyt duże ilości cukru w organizmie są dla niego niebezpieczne. 

ILE CUKRU ROCZNIE ZJADA PRZECIĘTNY POLAK ?

Średnio rocznie na jednego Polaka przypada ponad 44 kg zjadanego cukru (typu cukier kryształ, rafinowany, puder, w kostkach oraz glukoza). Wartość ta wzrosła w ciągu ostatnich 10 lat o ponad 6 kg.


W 2021 roku na całym świecie zmarło blisko 56 milionów osób.

620 000 – śmierć w wyniku ludzkiej przemocy – wojny i zbaóstw.

800 000 – samobójstwa

1 500 000 – cukrzyca !!!

W Polsce cukrzyca zabiera 1400 osób rocznie.


CO TO JEST CUKRZYCA ?

Jest to grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się HIPERGLIKEMIĄ (podwyższonym poziomem glukozy we krwi) wynikającą z defektu produkcji lub działania insuliny wydzielanej przez komórki beta trzustki.

Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie:

oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych.

PODZIAŁ CUKRZYCY :

Ze względu na przyczynę i przebieg choroby, można wyróżnić: 

  • CUKRZYCĘ TYPU 1
  • CUKRZYCĘ TYPU 2
  • CUKRZYCĘ CIĘŻARNYCH

CUKRZYCA TYPU 2

  • najbardziej powszechna postać cukrzycy
  • dochodzi w niej do zmniejszonej wrażliwości tkanek na insulinę – INSULINOOPORNOŚĆ
  • stan ten wymaga coraz większej produkcji insuliny co w dalszym przebiegu choroby przekracza zdolności wydzielnicze trzustki

CUKRZYCA TYPU 1

Najczęstszą postacią cukrzycy jest cukrzyca typu 2, w której pierwotnie dochodzi do zmniejszonej wrażliwości tkanek na insulinę (insulinooporność). Stan ten wymaga produkcji nadmiernej ilości insuliny, co w dalszym przebiegu choroby przekracza zdolności wydzielnicze trzustki. W cukrzycy typu 2, dochodzi do uszkodzenia komórek β w wyspach trzustki i upośledzenia, a później zaprzestania wydzielania insuliny.

W cukrzycy typu 1 proces autoimmunologiczny niszczy komórki wysp trzustkowych produkujące insulinę, co wywołuje pierwotny, brak insuliny we krwi, przy zachowaniu normalnej wrażliwości tkanek na ten hormon. Cukrzyca ciężarnych jest wynikiem zmian hormonalnych związanych z ciążą.

Typy 1 i 2 są wielogenowe, tzn. są rezultatem mutacji w wielu genach, w odróżnieniu od monogenowych, np. typu MODY.

Zasadą współczesnej terapii cukrzycy jest leczenie wszystkich zaburzeń towarzyszących chorobie, a nie tylko kontrola gospodarki węglowodanowej. Dążenie do normalizacji masy ciała, zwiększenie aktywności fizycznej, właściwa dieta, leczenie częstych w cukrzycy zaburzeń lipidowych, nadciśnienia tętniczego i innych chorób układu krążenia oraz utrzymywanie glikemii w przedziale wartości możliwie najbardziej zbliżonym do niecukrzycowych (normoglikemii) zmniejsza ryzyko rozwoju powikłań choroby.